Moeder zijn

Heel regelmatig krijg ik tijdens mijn werk de vraag of ik zelf ook kinderen heb. Toen ik nog niet moeder was, vond ik die vraag soms lastig. Vooral als die vraag tijdens de bevalling gesteld werd. Als ik dan ‘Nee’ zei, dan zag ik vrouwen soms denken ‘Je hebt geen idee wat ik nu moet doorstaan’. Nu ik wel moeder ben vind ik de vraag minder lastig en vertel ik graag vol trots over onze dochter. Zij is, voor ons, natuurlijk de mooiste, liefste en leukste van de wereld! Ik krijg ook vaak de vraag of mijn eigen zwangerschap mijn werk als verloskundige heeft veranderd.  

Het zwanger zijn vond ik heel bijzonder. Om zelf te ervaren hoe het is dat er een klein mensje in je groeit. Voor het eerst een kloppend hartje te zien op de echo, om kotsmisselijk te zijn voor ‘het goede doel’. Om mij zorgen te maken over de gezondheid van ons kindje. Zwangerschapskwaaltjes te hebben en keuzes te moeten maken. En natuurlijk om zelf te bevallen. Wat een mooie ervaring! Ik zal niet ontkennen dat het pijnlijk was. Want echt: het deed héél veel pijn. Net als veel andere vrouwen, heb ik ook getwijfeld of ik het wel kon en heb meerdere keren gezegd dat ik het echt niet meer leuk vond. Maar toen ze op mijn buik lag voelde ik me zo intens gelukkig! En de pijn? Die was ik echt meteen weer vergeten. Volgens de trotse heit zei ik binnen tien minuten na de bevalling al: ‘Dit kin ik wol wer ris’.   

Toen ik een aantal maanden na de bevalling vol trots met de kinderwagen door de Albert Heijn liep, riep iemand naar mij: ‘Hé Gemma! Nu weet je eindelijk zelf hoe het is hè?!’, dacht ik: ja! Ik weet nu hoe het is om zwanger te zijn en te bevallen. Maar of dát mijn werk als verloskundige heeft veranderd? Ik denk het eigenlijk niet. Dat was alleen maar mijn ervaring. En na zoveel zwangeren en barenden te hebben begeleid, kon ik mij prima een voorstelling maken van hoe dat zou zijn en mij inleven in de ander. Waar ik mij geen voorstelling van kon maken was hoe het is om moeder te zijn. Dat is zo overweldigend. Daarbij komen zoveel emoties vrij. Het maakt me zo trots. Zo kwetsbaar. Zo blij. Zo sterk. Zo dankbaar… Het is voor mij het allermooiste wat er is!